«Ο Βενιζέλος δεν είναι μόνος του και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μαγαζί του» επισημαίνουν στελέχη του κόμματος που ήταν κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και στωικά αντιμετώπισαν προεκλογικά την απομόνωση, την περιθωριοποίηση και τον χλευασμό της βενιζελικής πλευράς. Ο χειρισμός του προέδρου του κόμματος, οι συνεχείς φλυαρίες και αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις του την προεκλογική περίοδο σχετικά με τη θέση του κόμματος για τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση είχε ήδη προκαλέσει εκνευρισμό σε στελέχη όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Αυτοί ήταν και οι πρώτοι που αντιτάχθηκαν στη βούληση Βενιζέλου το ΠΑΣΟΚ να υποδείξει στην κυβέρνηση Σαμαρά μόνο τεχνοκρατικά στελέχη τα οποία προέρχονται από τον χώρο του.
Άρχισαν τα όργανα…
Στη επεισοδιακή συνεδρίαση, με τους Λοβέρδο - Χρυσοχοΐδη συντάχθηκαν ο Πέτρος Ευθυμίου και ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος αποτελεί την ιστορική συνείδηση του κόμματος, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (χαλαρά και υπαινικτικά), ο Δημήτρης Κρεμαστινός αλλά και νεότερα στελέχη, όπως ο Βασίλης Κεγκέρογλου, η Θεοδώρα Τζάκρη, η Εύη Χριστοφιλοπούλου, οΘάνος Μωραΐτης, οι οποίοι διατύπωσαν σε διαφορετικούς τόνους ενστάσεις. Βασική τους θέση είναι ότι οι συνθήκες είναι πολύ κρίσιμες, το ΠΑΣΟΚ χειρίστηκε τα προηγούμενα χρόνια πολύ λεπτά και δύσκολα θέματα και θα πρέπει να συμβάλει με τους πιο έμπειρους, τους πιο αποφασισμένους και τους πιο ικανούς σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες, προβάλλοντας τη λογική αυτήν ως εθνική αναγκαιότητα. Πολλοί άλλοι βουλευτές όμως αντέδρασαν και συντάχτηκαν με τη λογική Βενιζέλου, ο οποίος επέμεινε μέχρι την τελευταία στιγμή προκειμένου να μην οδηγηθεί σε αναδίπλωση και εκτεθεί απέναντι στην προεκλογική του δέσμευση. Οι συνεργάτες του Βενιζέλου, όπως δημόσια διατύπωσε και ο νέος διευθυντής του κόμματος Νίκος Σαλαγιάννης, πιστεύουν ότι το κόμμα θα πρέπει να αποτινάξει τον κυβερνητισμό από πάνω του, να εγκαταλείψει την εικόνα ενός συνόλου επαγγελματιών υπουργών και να σταματήσει να δίνει τη εντύπωση ότι αντιμετωπίζει το κράτος ως φέουδο. Ο αντίλογος όμως είναι ότι δεν μπορεί τοΠΑΣΟΚ να ρίξει στη μάχη «τεχνοκράτες» και σε περίπτωση επιτυχίας να καρπωθεί τα οφέλη ο Σαμαράςαναδεικνυόμενος ως μεγάλος ηγέτης, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία θα τη μοιραστεί και το ΠΑΣΟΚ χωρίς εμπλοκή των πολιτικών του στελεχών. Μάλιστα Λοβέρδος και Χρυσοχοΐδης μοιάζει να μην μπορούν να συμβιβαστούν με την «ταμπέλα» των μνημονιακών υπουργών που θα περάσουν στη λήθη και τη λησμονιά και θα ξεβραστούν σταδιακά από το πολιτικό σκηνικό. Στη λογική αυτή, αίσθηση προκάλεσε η στάση της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία θα περίμενε κανείς να κουβαλά πιο θαρρετά τη γραμμήΣημίτη για μια επί της ουσίας κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς επιφυλάξεις. Αντίθετα σ’ όλα τα προγνωστικά, συντάχθηκε με τη γραμμή Βενιζέλου και κανείς δεν μπόρεσε να αντιληφθεί αυτήν τη… στροφή. Η χτεσινή συνεδρίαση, που περιγράφεται ως θυελλώδης, κατέληξε τελικά σε «πύρρειο νίκη» του Βενιζέλου, ο οποίος κάνοντας ένα βήμα πίσω δέχτηκε να χρησιμοποιηθούν - οριακά, όπως είπε - πολιτικά στελέχη που δεν κατόρθωσαν λόγω εκλογικού νόμου να εκλεγούν στη Βουλή και έτσι το ΠΑΣΟΚ έχει «μαύρη τρύπα» στην εκπροσώπησή του.
Το «μπλόκο» στη χρησιμοποίηση νυν βουλευτών έθεσαν πολλοί βουλευτές, συντασσόμενοι με τον πρόεδρο, αφού θεωρούν ότι κάποιοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν τον θώκο τους για «προσωπικό παιχνίδι» σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το κόμμα, αφού είναι η ώρα κάποιοι να χτίσουν καριέρες. Επίσης αρκετοί φοβήθηκαν ότι ο Βενιζέλος θα προωθήσει τους δικούς του «ανθρώπους» στο κυβερνητικό σχήμα για να πάρουν πόντους πολιτικά, χτίζοντας μια νέα γενιά ηγετικών στελεχών.
topontiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου